Peptydy związane z regulacją hormonu wzrostu (GH) stanowią jeden z ciekawszych obszarów współczesnych badań nad sygnalizacją hormonalną. Do najczęściej opisywanych związków należą CJC-1295 WITHOUT DAC, Ipamorelin oraz Tesamorelin.

Choć wszystkie trzy związki są związane z osią somatotropową GH/IGF-1, nie działają identycznie. CJC-1295 WITHOUT DAC i Tesamorelin są analogami GHRH, natomiast Ipamorelin oddziałuje na zupełnie inny receptor – GHS-R1a, czyli receptor grelinowy.

Szczególnie interesujące z perspektywy badań jest połączenie CJC-1295 WITHOUT DAC + Ipamorelin, ponieważ pozwala jednocześnie analizować dwa różne mechanizmy regulujące uwalnianie GH.

Czym jest oś GH/IGF-1?

Hormon wzrostu, czyli GH (Growth Hormone), jest hormonem peptydowym wydzielanym przez przedni płat przysadki.

Jego uwalnianie nie odbywa się ze stałą intensywnością. GH jest wydzielany pulsacyjnie, a jego sekrecja jest regulowana przez złożony system sygnałów pochodzących m.in. z podwzgórza.

Jednym z najważniejszych regulatorów jest:

GHRH → receptor GHRHR → przysadka → wydzielanie GH

GH może następnie stymulować produkcję IGF-1 (Insulin-like Growth Factor 1), przede wszystkim w wątrobie.

W uproszczeniu:

GHRH → GHRHR → GH → IGF-1

Istnieje jednak również drugi ważny mechanizm regulacyjny związany z greliną i receptorem GHS-R1a.

I właśnie tutaj pojawia się Ipamorelin.

CJC-1295 WITHOUT DAC – analog GHRH

CJC-1295 WITHOUT DAC, często określany jako Modified GRF (1-29) lub Mod GRF 1-29, jest syntetycznym analogiem fragmentu GHRH.

Jego głównym celem jest receptor:

GHRHR – Growth Hormone-Releasing Hormone Receptor

Aktywacja tego receptora stanowi sygnał dla komórek somatotropowych przysadki związany z uwalnianiem hormonu wzrostu.

Schemat mechanizmu:

CJC-1295 WITHOUT DAC → GHRHR → przysadka → GH → IGF-1

Dlaczego „WITHOUT DAC”?

To istotne, ponieważ określenia CJC-1295 WITH DAC i CJC-1295 WITHOUT DAC nie powinny być traktowane jako synonimy.

DAC oznacza Drug Affinity Complex.

W wersji CJC-1295 WITH DAC zastosowano modyfikację umożliwiającą wiązanie związku z albuminami, co znacznie zmienia jego profil farmakokinetyczny.

CJC-1295 WITHOUT DAC nie posiada tej modyfikacji.

Dlatego Modified GRF (1-29) jest wykorzystywany w badaniach dotyczących bardziej krótkotrwałej aktywacji szlaku GHRH.

Dane CJC-1295 WITHOUT DAC

Klasa: analog GHRH
Synonimy: Mod GRF 1-29, Modified GRF (1-29)
Liczba aminokwasów: 29
Wzór sumaryczny: C152H252N44O42
Masa cząsteczkowa: ok. 3367,9 Da
Cel receptorowy: GHRHR

Ipamorelin – inny mechanizm regulacji GH

Ipamorelin działa inaczej niż CJC-1295 czy Tesamorelin.

Jest syntetycznym pentapeptydem należącym do grupy Growth Hormone Secretagogues.

Jego podstawowym celem jest:

GHS-R1a – Growth Hormone Secretagogue Receptor 1a

Jest to receptor związany również z fizjologicznym działaniem greliny.

Schemat można uprościć do:

Ipamorelin → GHS-R1a → sygnalizacja podwzgórzowo-przysadkowa → GH

Oznacza to, że Ipamorelin nie jest analogiem GHRH.

Oddziałuje na inny układ receptorowy, mimo że końcowym elementem analizowanego szlaku również może być wydzielanie GH.

Dane Ipamorelin

Klasa: Growth Hormone Secretagogue
Kod badawczy: NNC-26-0161
CAS: 170851-70-4
Liczba aminokwasów: 5
Wzór sumaryczny: C38H49N9O5
Masa cząsteczkowa: ok. 711,9 Da
Receptor: GHS-R1a

Dlaczego bada się CJC-1295 WITHOUT DAC + Ipamorelin?

To właśnie tutaj oba związki robią się szczególnie interesujące.

Nie chodzi o to, że są dwoma wersjami tego samego peptydu.

Jest odwrotnie.

CJC-1295 WITHOUT DAC:

GHRHR → GH

Ipamorelin:

GHS-R1a → GH

Otrzymujemy więc dwa różne sygnały receptorowe prowadzące do regulacji tej samej osi hormonalnej.

Dlatego połączenie CJC-1295 WITHOUT DAC + Ipamorelin jest przedmiotem badań dotyczących m.in.:

• pulsacyjnego wydzielania GH,
• interakcji pomiędzy GHRHR i GHS-R1a,
• osi GH/IGF-1,
• regulacji przysadki,
• fizjologii greliny,
• sygnalizacji GHRH,
• metabolizmu związanego z osią somatotropową.

To odróżnia tę kombinację od badania pojedynczego agonisty jednego receptora.

Tesamorelin – analog GHRH

Tesamorelin należy do tej samej szerokiej grupy mechanistycznej co CJC-1295 WITHOUT DAC.

Jest analogiem Growth Hormone-Releasing Hormone (GHRH).

Jego podstawowy mechanizm można przedstawić jako:

Tesamorelin → GHRHR → przysadka → GH → IGF-1

Pod tym względem Tesamorelin i CJC-1295 WITHOUT DAC są do siebie znacznie bardziej podobne niż którykolwiek z nich do Ipamorelinu.

Istnieje jednak bardzo ważna różnica.

Tesamorelin jest najlepiej scharakteryzowanym klinicznie związkiem z tej trójki. Jest analogiem GHRH opracowanym jako stabilniejsza cząsteczka poprzez modyfikację naturalnej sekwencji GHRH.

Dane Tesamorelin

Klasa: analog GHRH
CAS: 218949-48-5
Liczba aminokwasów: 44
Wzór sumaryczny: C221H366N72O67S
Masa cząsteczkowa: ok. 5135,9 Da
Receptor: GHRHR

CJC-1295 WITHOUT DAC vs Ipamorelin vs Tesamorelin

Najważniejsza różnica jest więc receptorowa.

CJC-1295 WITHOUT DAC i Tesamorelin → GHRHR

Ipamorelin → GHS-R1a

CJC-1295 czy Tesamorelin – jaka jest różnica?

Oba związki są związane z GHRH, jednak nie są identycznymi peptydami.

CJC-1295 WITHOUT DAC / Modified GRF (1-29) jest zmodyfikowanym 29-aminokwasowym fragmentem GHRH.

Tesamorelin jest natomiast 44-aminokwasowym analogiem GHRH.

Oba mogą aktywować receptor GHRHR, lecz różnice strukturalne wpływają na ich właściwości molekularne i farmakokinetyczne.

Z perspektywy badań laboratoryjnych pozwala to analizować różne sposoby aktywacji tego samego układu receptorowego.

Ipamorelin czy Tesamorelin – dlaczego nie działają tak samo?

To dwa zupełnie różne podejścia do regulacji osi GH.

Tesamorelin naśladuje sygnalizację GHRH.

Ipamorelin wykorzystuje natomiast receptor GHS-R1a, związany z układem grelinowym.

Dlatego nie należy przedstawiać Ipamorelinu jako krótszej czy słabszej wersji Tesamorelinu.

Są to odrębne klasy związków działające poprzez różne receptory.

GH a IGF-1 – dlaczego należy je rozróżniać?

GH i IGF-1 są elementami tej samej osi, ale nie są tym samym hormonem.

GH jest wydzielany przez przysadkę i może następnie wpływać na syntezę IGF-1.

IGF-1 uczestniczy w dalszej sygnalizacji metabolicznej i komórkowej.

Dlatego w badaniach peptydów wpływających na GHRHR lub GHS-R1a analizuje się zarówno odpowiedź GH, jak i dalsze zmiany osi GH/IGF-1.

Co łączy CJC-1295, Ipamorelin i Tesamorelin?

Wszystkie trzy związki są wykorzystywane w badaniach dotyczących regulacji osi somatotropowej.

Różnica polega na sposobie dotarcia do tego układu:

CJC-1295 WITHOUT DAC → GHRHR

Tesamorelin → GHRHR

Ipamorelin → GHS-R1a

Natomiast kombinacja:

CJC-1295 WITHOUT DAC + Ipamorelin

umożliwia jednoczesne badanie dwóch różnych szlaków receptorowych powiązanych z regulacją GH.

Podsumowanie

CJC-1295 WITHOUT DAC, Ipamorelin i Tesamorelin nie powinny być traktowane jako trzy zamienne wersje tego samego związku.

CJC-1295 WITHOUT DAC jest 29-aminokwasowym analogiem GHRH oddziałującym na GHRHR.

Ipamorelin jest pentapeptydowym Growth Hormone Secretagogue oddziałującym przede wszystkim na receptor GHS-R1a.

Tesamorelin jest 44-aminokwasowym analogiem GHRH i również aktywuje receptor GHRHR.

Najbardziej charakterystyczną cechą kombinacji CJC-1295 WITHOUT DAC + Ipamorelin jest wykorzystanie dwóch odmiennych mechanizmów receptorowych związanych z regulacją osi GH.

Produkty do badań osi GH dostępne w BodyLab

CJC-1295 WITHOUT DAC + Ipamorelin – kompleks dwóch peptydów wykorzystujących szlaki GHRHR oraz GHS-R1a.

Ipamorelin 5 mg – pentapeptyd badawczy z grupy Growth Hormone Secretagogues.

Tesamorelin 5 mg – analog GHRH wykorzystywany w badaniach osi GH/IGF-1.

HGH Fragment 176-191 – fragment C-końcowego regionu hormonu wzrostu wykorzystywany jako odrębny materiał badawczy.
 

Produkty przeznaczone są wyłącznie do badań laboratoryjnych – Research Use Only. Nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt.